KONUŞ BENİMLE

Hayali olmayan giremez!

Archive for Haziran 2009

Gerçek ölüler

Posted by Ozlem Ercan Haziran 26, 2009

“Onlarca yıl önce iki bölümlü bir taşra mezarlığının tarifini okumuştum: “hatırlanan ölüler” ve “gerçekten ölüler”. “Hatırlanan ölülerin” mezarlarına bakıp çiçeklerle bezenirken “gerçekten ölülerin” mezarları unutulmuştu: çiçeksizdiler, yabani otlarla kaplıydılar, mezar taşları eğrilmiş ve aşınmıştı. Gerçekten ölüler tanınmayan kadim, yaşayan hiç kimsenin görmemiş olduğu ölülerdi. Yaşlı bir insan  – bütün yaşlılar – pek çok insanın görüntüsünün son deposudur. Çok yaşlı biri öldüğünde onunla birlikte pek çok kişi daha ölür.

Yukardaki paragrafı Irwin Yalom’un Güneşe Bakmak Ölümle Yüzleşmek kitabından aldım. Öldükten sonra hatırlanmanın önemini pek çok yerde değişik hallerini okuduğum halde, koyu yaptığım cümleler beni etkiledi. Acaba ne zaman gerçekten ölmüş olacağım? Tek bir kişinin bile benim varlığımı bilmediği zaman kaç kuşak sonra olacak?

Kitapta Yalom “dalgalanma”dan bahsediyor. Yani küçük de olsa yaşarken yaptığınız eylemlerin, işerin gelecek kuşaklara aktarılması ve bu sayede sizden dünyada bir iz kalması. Hatırlanmasanız bile.

Şu an yaptığımız tüm işler, yazdığımız yazılar, çektiğimiz fotoğraflar belki bizden on kuşak sonranın işine yarayacak.

En sonunda ne olacak, ne faydası var derseniz onu bilmiyorum tabii. Ya da ben öldükten sonra ne yapayım faydayı da diyebilirsiniz, ona da bir şey diyemem. Ama kişisel olarak benim yaptıklarımın kızımın hayatını kolaylaştıracak olması beni mutlu eder, ya da torunumun ya da onun torununun… Tüm deneyimlerimizi, hafızamızdaki görüntüleri bizden sonraki kuşağa tam anlamıyla aktarma imkanı bulsak. Belki o zaman kimse “gerçekten ölü” olarak kalmazdı.

Posted in 1 | Leave a Comment »

Paralel Evrenlerimiz

Posted by Ozlem Ercan Haziran 10, 2009

circles

Paralel evrenler teorisinin bir versiyonuna göre her sabah başka bir paralel evrende uyanıyor olabiliriz.

Paralel evrenler, her insanın karşılaştığı tüm olasılıklar için ayrı bir evrenin açıldığı varsayımına dayanır. Mesela şimdi ben bu yazıyı yazıyorum ya, yazmaya başlamadan tam önce bu yazıyı yazmadığım bir evren oluşur ve aynı paralelde akmaya başlar. Belki hayat çizgisi olarak bir farklılık yaratmaz ama ben yazıyı yazmamış olurum.

Dün okuduğum bir kuantum fiziği kitabına göre, her türlü halimizin tüm olasılıklarını karşılayan bir evren var.

Ben başarılı bir insan olmak istiyorum diyelim. Başarılı derken, sadece sevdiğim işleri yaptığım bir hayattan bahsediyorum. Paralel evrenler teorisine göre böyle bir hayat var. Ve daha ilginci ben bu sabah bu evrende uyanmış olabilirim. Tek yapılacak şey sürekli pozitif bir durumda olmak ve geleceği tasarlamak.

Bu şekilde, yani geleceği tasarlayarak aslında geçmişe de etki ediyoruz, hayatımızdaki olmuş ve olacak olan pozitif olayları – şeyleri düşünerek, “başarılı” ve “mutlu” olduğumuz olasılığı yaşayabiliyoruz.

Ben dün gece bu düşünceyle yattım. Umarım doğru evrende kalkmışımdır.

Posted in 1 | 3 Comments »